Główny / Ćwiczenie

Co przypisuje się układowi dokrewnemu narządów, opis gruczołów

Według statystyk choroby gruczołów dokrewnych zajmują jedno z czołowych miejsc pod względem rozpowszechnienia. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć, co przypisuje się endokrynologicznemu układowi narządów, o istniejących chorobach i metodach ich leczenia..

Informacje ogólne

Układ hormonalny to zespół narządów i określonych komórek odpowiedzialnych za regulację procesów fizjologicznych zachodzących w organizmie przez całe życie. Funkcję regulacyjną pełnią substancje biologicznie czynne - hormony wytwarzane wewnątrz gruczołów wydzielniczych.

Mechanizm kontrolowania procesów fizjologicznych poprzez stymulację hormonalną nazywa się regulacją humoralną. Jednocześnie w ludzkim ciele zachodzi regulacja neuronalna, która odbywa się za pośrednictwem impulsów nerwowych, które przekazują polecenia z odpowiednich ośrodków mózgowych do narządu.

Uwalnianie zsyntetyzowanych hormonów jest wytwarzane we krwi lub płynie limfatycznym. Z powodu braku kanałów wylotowych narządy dokrewne nazywane są gruczołami dokrewnymi. Jest to główna różnica w stosunku do gruczołów wydzielania zewnętrznego, które wytwarzają substancje czynne z dalszym przedostawaniem się do środowiska zewnętrznego (na przykład ślina, pot, żółć).

  • Koordynacja czynności narządów wewnętrznych
  • Kontrola procesów biochemicznych
  • Utrzymanie równowagi substancji
  • Zachowanie zdolności do reprodukcji
  • Kontrola sfery psycho-emocjonalnej
  • Utrzymanie odporności
  • Zapewnienie procesów wzrostu
  • Zachowanie zdolności adaptacyjnych organizmu
  • Ochrona przed negatywnymi wpływami zewnętrznymi

Układ hormonalny to złożona struktura organiczna obejmująca gruczoły dokrewne i określone komórki pełniące funkcje wydzielnicze.

Specyfika konstrukcji

System łączy dużą liczbę narządów o podobnych funkcjach. W większości przypadków, biorąc pod uwagę, które narządy należą do układu hormonalnego, brane są pod uwagę tylko gruczoły wewnątrzwydzielnicze. Jednocześnie nie uwzględnia się innych organów pełniących taką funkcję. Pomysł ten jest błędny, ponieważ synteza substancji biologicznie czynnych zachodzi nie tylko w gruczołach, ale także w narządach innych układów..

W tabeli widać, co łączy mechanizm hormonalny.

Nazwa grupyNazwy organów
Gruczoły dokrewneTarczyca i przytarczyce

EpifizaNarządy zawierające tkanki endokrynologiczneWątroba

JądraNarządy zawierające komórki endokrynologiczneProstata

Śledziona

Zatem układ hormonalny składa się z narządów, których zadanie w większości przypadków nie ogranicza się do syntezy substancji czynnych..

Funkcje głównych gruczołów

Głównym zadaniem jest produkcja substancji hormonalnych, ponieważ to one pełnią funkcje życiowe. Jednocześnie ważne jest, aby organizm utrzymywał równowagę hormonalną. Kiedy jest naruszany, pojawiają się zaburzenia, które mają złożony efekt. Funkcje gruczołów dokrewnych szczegółowo opisano w tabeli..

Nazwa ciałaZa co odpowiada
TarczycaWzrost ciała

Kontrola zużycia tlenu

Regulacja procesu rozwoju

Gruczoł przytarczycznyKontrola wapnia

Regulacja funkcji ośrodkowego układu nerwowego

NadnerczaKontrola ciśnienia krwi

Wydzielanie hormonów stresu

Produkcja neuroprzekaźników bólu

Stymulacja syntezy enzymów żółciowych

Przyspieszenie przepływu krwi w narządach wewnętrznych

GrasicaProdukcja komórek odpornościowych

Regulacja procesów odpornościowych

Przysadka i podwzgórzeOdpowiada za wydzielanie hormonów, które kontrolują aktywność całego układu hormonalnego
TrzustkaRegulacja poziomu glukozy we krwi

Kontrola metabolizmu węglowodanów i tłuszczów

JajnikówSynteza żeńskich hormonów płciowych
JądraSynteza męskich hormonów płciowych

Narządy hormonalne wytwarzają substancje, które biorą udział we wszystkich procesach zachodzących w organizmie.

Rodzaje hormonów

Substancje wytwarzane wewnątrz gruczołów wydzielniczych charakteryzują się szerokim zakresem funkcji i właściwości. Każdy hormon ma złożony wpływ na organizm. Dlatego zakłócenie pracy jednego elementu endokrynologicznego prowadzi do powszechnych zaburzeń.

Substancje biologicznie czynne różnią się w zależności od ich właściwości, cech strukturalnych i składu chemicznego. Wiele hormonów oddziałuje tylko z określonymi grupami komórek, ale są też hormony wpływające na wszystkie typy tkanek. Wynika to z obecności błon wewnątrzkomórkowych mikroskopijnych receptorów, przez które możliwa jest reakcja na substancję.

W zależności od struktury rozróżnia się następujące rodzaje hormonów:

  • Białko. Powstaje z ponad 20 prostych reszt aminokwasowych pod wpływem określonych czynników, impulsów nerwowych lub pod wpływem innych hormonów. W tej grupie znajdują się substancje wytwarzane w przysadce mózgowej, trzustce i przytarczycach..
  • Peptyd. Składają się z nie więcej niż 20 aminokwasów. Interakcja z błonami komórkowymi odbywa się wyłącznie za pośrednictwem substancji przekaźnikowych. Ta grupa obejmuje niektóre hormony przysadki mózgowej, tarczycy, szyszynki.
  • Steryd. Baza składa się z elementów lipidowych. Charakterystyczną cechą jest zdolność swobodnego przenikania przez błony komórkowe. Grupa obejmuje hormony nadnerczy, gruczoły układu rozrodczego.

Tabela 3. Główne hormony.

NazwaGłówna funkcja
AldosteronReguluje równowagę płynów w organizmie

Utrzymuje normalny potas, sód

Wpływa na ciśnienie krwi

WazopresynaReguluje produkcję moczu w nerkach
GlukagonPowoduje wzrost poziomu glukozy
TrypsynaWykazuje aktywność enzymatyczną w stosunku do składników białkowych
InsulinaPowoduje spadek poziomu glukozy
KortyzolReguluje metabolizm węglowodanów
KortyzonTłumi odpowiedzi immunologiczne
Adrenalina, norepinefrynaSilne neuroprzekaźniki, które zwiększają aktywność wszystkich narządów w sytuacjach krytycznych

Prowokować aktywny rozkład glikogenu

SomatropinaKontroluje wzrost ciała

Aktywuje produkcję aminokwasów

Hormony luteinizujące i folikulotropoweRegulacja cyklu miesiączkowego

Zachowanie płodności

Tworzenie drugorzędnych cech płciowych

Hormony stymulujące tarczycęKontrola funkcji tarczycy
Hormony tarczycyWzrost i dojrzewanie organizmu

Utrzymanie normalnego tempa metabolizmu

EstrogenTworzenie narządów kobiecego układu rozrodczego
TestosteronKształtowanie się cech płciowych

Wpływa na popęd seksualny

ProgesteronPrzygotowuje ciało kobiety do urodzenia dziecka, porodu, laktacji
KortykosteroidyCharakteryzuje się właściwościami przeciwzapalnymi

Kontroluj zawartość cukru

Utrzymuj napięcie mięśniowe

Ogólnie procesy fizjologiczne są regulowane przez szeroką gamę substancji hormonalnych wytwarzanych przez różne gruczoły..

Typowe patologie

Choroby endokrynologiczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, aw niektórych przypadkach także dla życia pacjenta. Wynika to z faktu, że dysfunkcja gruczołów prowadzi do rozwoju nieprawidłowego działania, w którym całe ciało jest narażone na obciążenie. Istnieją różne choroby narządów układu hormonalnego. Mogą być spowodowane szeroką gamą czynników chorobotwórczych, a także występować na tle współistniejących procesów patologicznych.

Możliwe przyczyny to:

  • Niedobór jodu
  • Wady wrodzone i anomalie rozwojowe
  • Przewlekłe zatrucie
  • Poważny uraz mózgu
  • Zmiany onkologiczne
  • Zanik z powodu upośledzonego ukrwienia
  • Odporność hormonalna

W większości przypadków patologie powstają w głównych narządach wydzielania wewnętrznego: tarczycy, nadnerczach, przysadce mózgowej i podwzgórzu, gruczołach rozrodczych.

Do najczęstszych chorób należą:

  • Akromegalia. Charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu. Występuje głównie na tle procesów nowotworowych przysadki mózgowej, z powodu urazów, opóźnionych zmian zakaźnych. Różni się powolnym przebiegiem i nie szybkim rozwojem objawów.
  • Zespół Connesa. Charakteryzuje się hiperaldosteronizmem, patologicznym zjawiskiem, w którym nadnercza wytwarzają nadmiar aldosteronu. Z tego powodu u pacjentów rozwija się uporczywy tachykardia, nadciśnienie. Zwykle jest to spowodowane guzami. Przeważnie kobiety powyżej 30 roku życia są chore.
  • Zespół Itsenko-Cushinga. Proces patologiczny, na tle którego wzmacnia się synteza substancji regulującej aktywność nadnerczy. W rezultacie wzrasta poziom glukokortykoidów. Pojawia się na tle zakaźnej infekcji lub urazu mózgu.
  • Niedoczynność tarczycy Charakteryzuje się niską aktywnością wydzielniczą tarczycy, w wyniku czego spada poziom hormonów we krwi. Głównym powodem jest zapalenie narządów, które występuje z powodu niedoboru jodu, operacji, infekcji.
  • Cukrzyca. Upośledzone wchłanianie glukozy spowodowane niedoborem insuliny. Jednocześnie znacząco wzrasta poziom cukru, przez co naczynia krwionośne, narządy sercowo-naczyniowe, wydalnicze i trawienne narażone są na stres..
  • Tyreotoksykoza. Kompleks objawów patologicznych charakteryzujących się wzrostem aktywności tarczycy. Spowodowane jest głównie chorobami nowotworowymi, wolem rozlanym, zaburzeniami odporności, urazami.
  • Niepłodność endokrynologiczna. Patologia układu rozrodczego wynikająca z dysfunkcji gonad. U kobiet choroba charakteryzuje się nieregularnymi miesiączkami, brakiem owulacji lub nieregularnością. U mężczyzn na tle patologii obserwuje się znaczny spadek liczby żywych plemników, w wyniku czego praktycznie wykluczona jest możliwość pomyślnego poczęcia dziecka.
  • Zespół policystycznych jajników. Jest to łagodny nowotwór zlokalizowany na zewnętrznej lub zewnętrznej powierzchni żeńskich gruczołów rozrodczych. Prowadzi do dysfunkcji narządów, co skutkuje dużą liczbą powiązanych zaburzeń. Należą do nich brak miesiączki, hirsutyzm, otyłość, bezpłodność.
  • Wole guzkowe. Uszkodzenie gruczołu tarczowego, w którym w tkankach narządu powstają liczne guzy lite. Może być spowodowany efektami toksycznymi, niedoborem jodu, rakiem.

Objawy patologii

Większość patologii endokrynologicznych charakteryzuje się intensywnym przebiegiem. W przypadku chorób pojawiają się wyraźne objawy. Dzięki temu naruszenie może zostać rozpoznane i naprawione w odpowiednim czasie..

Objawy obejmują:

  • Wyzysk
  • Nagłe skoki ciśnienia
  • Częstoskurcz
  • Szybka zmiana wagi
  • Regularne zawroty głowy
  • Ogólne złe samopoczucie
  • Nieregularne miesiączki
  • Bezpłodność
  • Duszność
  • Drżenie kończyn
  • Zaburzenia trawienia
  • Temperatura ciała jest stale podwyższana
  • Zwiększona drażliwość
  • Lęk, strach, ataki paniki
  • Guz na szyi

Znanych jest wiele patologii endokrynologicznych. Nieleczone stanowią zagrożenie dla zdrowia pacjenta i niewątpliwie wpływają negatywnie na jakość życia. W związku z tym, gdy pojawią się pierwsze objawy, należy udać się do specjalisty.

Ankieta

Rozpoznanie patologii endokrynologicznych to złożony proces obejmujący różne metody badania. W celu postawienia diagnozy stosuje się metody laboratoryjne, instrumentalne, specyficzne testy i próbki.

Na początkowym etapie diagnozy zbiera się wywiad. Proces polega na badaniu objawów występujących u pacjenta, określeniu ich charakteru, stopnia nasilenia i innych ważnych aspektów. Uwzględnia się obecność podobnych objawów u bliskich krewnych. Wyjaśnia również, czy zdarzały się przypadki chorób, które mogą być potencjalną przyczyną patologii endokrynologicznej.

Drugi etap diagnozy obejmuje badanie i badanie palpacyjne. Metody te służą do identyfikacji patologii narządu tarczycy. Niemożliwe jest wizualne zbadanie innych gruczołów bez użycia metod sprzętowych..

W przypadku patologii tarczycy odnotowuje się zagęszczenie. Wraz z tworzeniem się wola następuje wzrost i deformacja szyi w okolicy narządu. Badanie wizualne może ujawnić pośrednie oznaki patologii, na przykład cechy budowy ciała, obecność gigantyzmu, objawy w postaci drżenia, otyłości.

Zaleca się badanie kontrolne zgodnie z wynikami wstępnej diagnozy. Procedury są przepisywane z uwzględnieniem obrazu klinicznego i indywidualnych cech pacjenta.

Metody laboratoryjne

Główną metodą diagnostyczną jest badanie próbek krwi. Analizy przeprowadza się na różne sposoby. Oprócz ogólnego badania, które ma na celu zbadanie głównych wskaźników krwi, zaleca się również analizę biochemiczną i hormonalną..

Za pomocą takich procedur określa się:

  • Zawartość glukozy
  • Poziom wapnia
  • Ilość mocznika
  • Stężenie niektórych hormonów
  • Lepkość krwi
  • Zawartość kwasów tłuszczowych

Pomocniczą metodą diagnozowania patologii endokrynologicznych jest analiza moczu. Obejmuje zbadanie próbki w celu zidentyfikowania określonych produktów przemiany materii. Najbardziej skuteczny w przypadku patologii nadnerczy, a także cukrzycy.

Do celów diagnostycznych stosuje się różne metody badania próbek krwi, a także ogólną analizę moczu.

Badanie instrumentalne

Takie metody diagnozowania układu hormonalnego są niezbędne nie tylko do wykrywania patologii. Określają również nasilenie choroby, intensywność rozwoju, możliwe czynniki prowokujące, wpływ na inne narządy..

Badania instrumentalne są niezwykle ważne dla wyznaczenia dalszego kursu terapeutycznego. Ponadto w procesie różnicowania patologii rolę odgrywają metody sprzętowe. Z ich pomocą wyklucza się możliwość wystąpienia innych chorób o podobnych objawach i parametrach biochemicznych..

Metody instrumentalne obejmują:

  • Badanie ultrasonograficzne
  • Metody tomografii (CT, MRI)
  • Biopsja nakłucia
  • RTG
  • Densytometria
  • Skanowanie radioizotopowe

Przedstawione metody mają przeciwwskazania, które należy wziąć pod uwagę przed wykonaniem.

Układ hormonalny to zespół gruczołów odpowiedzialnych za wydzielanie hormonów. Substancje te biorą udział we wszystkich procesach zachodzących w organizmie człowieka. W przypadku chorób rozwijają się zaburzenia hormonalne, które prowadzą do poważnych powikłań. Kiedy pojawiają się wczesne objawy patologii, wymagane jest kompleksowe badanie..

Znalazłeś błąd? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter, aby nam powiedzieć.

Ludzki układ hormonalny ogólnie, a tarczyca w szczególności

Wszystkie gruczoły dokrewne w medycynie są połączone w ludzki układ hormonalny. Jej zadaniem jest kontrola podstawowych funkcji organizmu człowieka, dlatego nawet wszelkie czynnościowe zaburzenia hormonalne, a tym bardziej - choroby endokrynologiczne, wymagają szczególnie poważnego podejścia..

Choroby metaboliczne: przyczyny

Jakie choroby można nazwać hormonalnymi? Kiedy konieczny jest kontakt z endokrynologiem? Jakie badanie powinien przejść pacjent, aby ustalić trafną diagnozę i leczenie? Te pytania dotyczą wielu pacjentów i ich bliskich, ponieważ zaburzenia hormonalne powodują nieprawidłowe funkcjonowanie wielu narządów i układów organizmu człowieka, a przy braku odpowiedniego leczenia mogą prowadzić do niezwykle poważnych schorzeń u ludzi..

Zaburzenia hormonalne obejmują problemy ze wzrostem, wagą, rozwojem, dysfunkcją seksualną, niestabilnością emocjonalną, zachowaniem niezrównoważonym psychicznie.

Układ hormonalny jest aktywnie zaangażowany w realizację życiowych funkcji organizmu ludzkiego, w tym trawienie pokarmu i utrzymywanie zrównoważonego stanu organizmu.

Jakie narządy są częścią układu hormonalnego?

Gruczoły układu hormonalnego obejmują przysadkę mózgową, szyszynkę, podwzgórze, tarczycę i przytarczyce, nadnercza, gruczoły płciowe.

Rola gruczołów dokrewnych w organizmie polega na normalizacji funkcjonowania układu nerwowego i odpornościowego, utrzymaniu normalnego stanu kwasowo-zasadowego organizmu. Gruczoły wydzielania wewnętrznego wspólnie tworzą gruczołową część ustroju, która wytwarza specjalne związki - hormony nazywane są substancjami, które poprzez reakcje chemiczne regulują pracę narządów ludzkich.

Do czego prowadzą zaburzenia systemu hormonalnego??

Bardzo ważne jest, aby wiedzieć, że nie każda choroba może być wynikiem dysfunkcji gruczołów dokrewnych i zaburzeń hormonalnych. Dlatego nie zawsze trzeba natychmiast biegać do endokrynologa. Dysfunkcje seksualne mogą być spowodowane infekcją i wymagają zbadania przez urologa lub ginekologa, niestabilność emocjonalna często wymaga interwencji psychoterapeuty - konsultacja wykwalifikowanego specjalisty oraz kompleksowe, kompleksowe badanie pomogą w ustaleniu trafnej diagnozy i przeprowadzeniu skutecznego leczenia.

Choroby układu hormonalnego są wynikiem nadmiernego lub niedostatecznego wydzielania niektórych hormonów. Może to prowadzić do patologii wzrostu, pojawienia się osteoporozy, cukrzycy, wzrostu poziomu cholesterolu w osoczu, a także do zaburzeń czynności tarczycy..

Tarczyca w układzie hormonalnym

Miejsce gruczołu tarczowego w układzie hormonalnym i całym organizmie zajmuje centralne miejsce wśród pozostałych gruczołów.

Jest ogniwem ochronnym w ciele. Krew krążąca w ludzkim ciele całkowicie przechodzi przez tarczycę w ciągu 17 minut. W tym czasie jod wydzielany przez tarczycę niszczy niestabilne mikroorganizmy, które dostają się do krwiobiegu w wyniku uszkodzenia skóry, błon śluzowych lub podczas przyjmowania i trawienia pokarmu. Bardziej odporne mikroorganizmy, nosiciele wirusów, słabną podczas tego cyklu, następnie z każdym kolejnym cyklem stają się jeszcze słabsze, aż w końcu umierają.

Tarczyca jest niezbędnym elementem układu hormonalnego, gdyż wytwarza hormony niezbędne do realizacji fizjologicznych funkcji organizmu człowieka. Kalcytonina jest jednym z hormonów wytwarzanych przez ten gruczoł. Jest niezbędna dla rozwoju i prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, krążenia, pokarmowego, rozrodczego, mięśniowo-szkieletowego, włosów i skóry. Związek ten wpływa na wymianę wapnia w organizmie - dla człowieka zarówno niedobór tego pierwiastka śladowego, wywołujący zaburzenia rytmu serca i zmiany w budowie kości, jak i jego nadmiar, powodujący silne drgawki, są równie niebezpieczne.

Innym hormonem wytwarzanym przez tarczycę jest tyroksyna. Odpowiada za szybkość funkcjonowania organizmu. Wydzielanie hormonów tarczycy jest w dużej mierze zależne od ilości jodu w organizmie, dlatego dla zdrowia tarczycy ważne jest, aby pożywna dieta była bogata w pokarmy zawierające jod. Produkty te obejmują wszystkie owoce morza i wodorosty..

Zakłócenia na tle hormonalnym, które występują z powodu braku jodu, w większości przypadków nie mają zewnętrznych objawów, dlatego niedobór jodu często nazywany jest utajonym głodem. Wiele osób absolutnie nie zauważa braku jodu i nie zdaje sobie sprawy z obecności chorób endokrynologicznych. Jednak niepokojące są następujące objawy:

  • letarg, zmęczenie;
  • zmniejszona koncentracja i upośledzenie pamięci;
  • gwałtowna zmiana wagi;
  • drażliwość, depresja;
  • ból w mięśniach;
  • wysoka częstość występowania różnych chorób zakaźnych.

W wyniku braku jodu w organizmie mogą wystąpić nie tylko choroby endokrynologiczne, ale także choroby innych narządów i układów. Dzieje się tak, ponieważ praca wszystkich narządów układu hormonalnego jest ściśle ze sobą połączona..

Obniżona odporność, choroby narządów laryngologicznych, zaburzenia pracy serca, choroby układu rozrodczego, układu nerwowego, układu mięśniowo-szkieletowego mogą być również skutkiem niedoboru jodu.

W przypadku pojawienia się najmniejszych oznak, które wcześniej nie były charakterystyczne dla osoby, konieczne jest badanie lekarskie. Podczas kontaktu z endokrynologiem pacjent jest badany i opracowywany jest plan badań, po którym lekarz kieruje na badanie USG tarczycy, badania hormonalne oraz w razie potrzeby na badanie scyntygraficzne. Eliminacja tych naruszeń jest niemożliwa bez ustalenia rzeczywistej przyczyny naruszeń w pracy narządów i układów..

Guzki na szyi, duszność, ból gardła, suchość skóry, otępienie, wypadanie włosów, łamliwe paznokcie, opuchlizna twarzy, matowe oczy, zmęczenie, senność, łzawienie itp. - to wszystko to brak jodu w organizmie. Jeśli objawy występują „na twarzy” - być może tarczyca nie jest już w stanie normalnie pracować. Nie jesteś sam, według statystyk nawet jedna trzecia światowej populacji cierpi na problemy z tarczycą.

Jak zapomnieć o chorobach tarczycy? Mówi o tym profesor Władimir Trofimowicz Iwaszkin.

Przegląd układu hormonalnego

Układ hormonalny to sieć gruczołów i narządów zlokalizowanych w całym ciele. Układ hormonalny człowieka jest podobny do układu nerwowego i odgrywa istotną rolę w kontroli i regulacji wielu funkcji organizmu.

Jednak podczas gdy układ nerwowy wykorzystuje impulsy nerwowe i neuroprzekaźniki do komunikacji, układ hormonalny wykorzystuje do komunikacji substancje chemiczne zwane hormonami..

Kontynuuj czytanie posta, aby dowiedzieć się więcej o układzie hormonalnym, o tym, co robi, za co odpowiada i jakie hormony produkuje..

  1. Funkcja układu hormonalnego
  2. Narządy układu hormonalnego
  3. Hormony endokrynologiczne
  4. Choroby, które mogą wpływać na układ hormonalny
  5. Nadczynność tarczycy
  6. Niedoczynność tarczycy
  7. zespół Cushinga
  8. Choroba Addisona
  9. Cukrzyca
  10. Podsumowując

Funkcja układu hormonalnego

Ludzki układ hormonalny jest odpowiedzialny za regulację wielu funkcji organizmu poprzez uwalnianie hormonów.

Hormony są wydzielane przez gruczoły układu hormonalnego, przechodząc przez krwioobieg do różnych narządów i tkanek organizmu. Hormony następnie mówią tym organom i tkankom, co mają robić lub jak mają funkcjonować..

Niektóre przykłady funkcji organizmu, które są kontrolowane przez układ hormonalny, obejmują:

  • metabolizm;
  • wzrost i rozwój;
  • funkcje seksualne i reprodukcja;
  • tętno;
  • ciśnienie krwi;
  • apetyt;
  • cykle snu i czuwania;
  • Temperatura ciała.

Narządy układu hormonalnego

Układ hormonalny składa się ze złożonej sieci gruczołów, które są organami wydzielającymi substancje.

W gruczołach układu hormonalnego hormony są wytwarzane, przechowywane i wydzielane. Każdy gruczoł wytwarza jeden lub więcej hormonów, które wpływają na określone narządy i tkanki organizmu.

Gruczoły wydzielania wewnętrznego obejmują:

  • Podwzgórze. Chociaż niektórzy ludzie nie uważają tego narządu za gruczoł, podwzgórze wytwarza kilka hormonów kontrolujących przysadkę mózgową. Bierze również udział w regulacji wielu funkcji, w tym cykli snu i czuwania, temperatury ciała i apetytu. Podwzgórze może również regulować funkcję innych gruczołów dokrewnych.
  • Przysadka mózgowa. Przysadka mózgowa znajduje się poniżej podwzgórza. Wytwarzane przez nią hormony wpływają na wzrost i rozmnażanie. Mogą również kontrolować funkcję innych gruczołów dokrewnych..
  • Epifiza (lub szyszynka). Ten gruczoł znajduje się w środku mózgu. Szyszynka jest potrzebna do regulacji cykli snu i czuwania.
  • Tarczyca. Tarczyca znajduje się w przedniej części szyi. Niezbędny dla metabolizmu.
  • Przytarczyca (przytarczyca). Gruczoł przytarczyczny, również zlokalizowany z przodu szyi, jest ważny dla utrzymania kontroli kości i wapnia we krwi.
  • Grasica. Znajdująca się w górnej części tułowia grasica jest aktywna do okresu dojrzewania i wytwarza hormony ważne dla rozwoju pewnego rodzaju białych krwinek (białych krwinek) zwanych limfocytami T..
  • Nadnercza. Nadnercza znajdują się po obu stronach w górnej części każdej nerki. Te gruczoły wytwarzają hormony, które są ważne dla regulacji takich funkcji, jak ciśnienie krwi, tętno i odpowiedź organizmu na stres..
  • Trzustka. Trzustka znajduje się w jamie brzusznej za żołądkiem. Jego funkcją endokrynologiczną jest kontrolowanie poziomu cukru we krwi..

Niektóre gruczoły wydzielania wewnętrznego pełnią również funkcje inne niż hormonalne. Na przykład jajniki i jądra wytwarzają hormony, ale pełnią też funkcję nie endokrynologiczną - wytwarzają odpowiednio komórkę jajową i plemniki..

Hormony endokrynologiczne

Hormony to substancje chemiczne używane przez układ hormonalny do przekazywania informacji do narządów i tkanek w całym ciele. Po wejściu do krwiobiegu wędrują do docelowego narządu lub tkanki, w której znajdują się receptory rozpoznające hormon i odpowiadające na niego.

Poniższa tabela przedstawia kilka przykładów hormonów wytwarzanych przez układ hormonalny..

Nazwy hormonów.Wydzielający gruczoł.Funkcjonować.
adrenalinanadnerkowypodnosi ciśnienie krwi, tętno i metabolizm w odpowiedzi na stres
aldosteronnadnerkowykontroluje równowagę soli i wody w organizmie
kortyzolnadnerkowyodgrywa rolę w odpowiedzi na stres
siarczan dehydroepiandrosteronu (DHEA)nadnerkowywspomaga produkcję i wzrost włosów na ciele w okresie dojrzewania
estrogenjajnikpracuje nad regulacją cyklu miesiączkowego, utrzymaniem ciąży i rozwojem kobiecych cech płciowych; pomaga w produkcji nasienia
hormon folikulotropowy (FSH)przysadka mózgowakontroluje produkcję jaj i nasienia
glukagontrzustkapomaga podnieść poziom glukozy we krwi
insulinatrzustkapomaga obniżyć poziom glukozy we krwi
hormon luteinizujący (LH)przysadka mózgowakontroluje produkcję estrogenu i testosteronu, a także owulację
melatoninaprzysadka mózgowakontroluje cykle snu i czuwania
oksytocynaprzysadka mózgowapomaga w laktacji, porodzie i relacjach matka-dziecko
parathormon (parathormon)gruczoł przytarczycznykontroluje poziom wapnia w kościach i krwi
progesteronjajnikpomaga przygotować organizm do ciąży poprzez zapłodnienie komórki jajowej
prolaktynaprzysadka mózgowawspomaga produkcję mleka matki
testosteronjajnik, jądro, nadnerczapromuje popęd seksualny i gęstość ciała u mężczyzn i kobiet, a także rozwój męskich cech płciowych
hormon tarczycy (hormon stymulujący tarczycę)tarczycapomagają kontrolować kilka funkcji organizmu, w tym tempo metabolizmu i poziom energii

Choroby, które mogą wpływać na układ hormonalny

Czasami poziom hormonów może być zbyt wysoki lub zbyt niski. Kiedy tak się stanie, może to mieć szereg konsekwencji zdrowotnych. Oznaki i objawy zależą od braku równowagi hormonalnej.

Oto kilka schorzeń, które mogą wpływać na układ hormonalny i zmieniać poziom hormonów..

Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy występuje, gdy gruczoł tarczycy wytwarza więcej hormonów tarczycy niż jest to konieczne. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, w tym chorobami autoimmunologicznymi.

Niektóre typowe objawy nadczynności tarczycy obejmują:

  • zmęczenie;
  • nerwowość;
  • utrata masy ciała;
  • biegunka;
  • problemy z nietolerancją ciepła;
  • szybkie tętno;
  • problemy ze snem.

Leczenie zależy od tego, jak poważny jest stan, a także od przyczyny. Opcje obejmują przepisywanie leków, radioaktywny jod lub zabieg chirurgiczny.

Choroba Gravesa-Basedowa jest chorobą autoimmunologiczną i częstą postacią nadczynności tarczycy. U osób z chorobą Gravesa-Basedowa układ odpornościowy atakuje tarczycę, powodując, że uwalnia ona więcej hormonów tarczycy niż normalnie.

Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy występuje, gdy tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów tarczycy. Podobnie jak nadczynność tarczycy, ma wiele potencjalnych przyczyn..

Niektóre typowe objawy niedoczynności tarczycy obejmują:

  • zmęczenie;
  • przybranie na wadze;
  • zaparcie;
  • problemy z nietolerancją na zimno;
  • sucha skóra i włosy;
  • wolne tętno;
  • nieregularne okresy;
  • problemy z ciążą.

Leczenie niedoczynności tarczycy obejmuje przyjmowanie hormonów tarczycy (hormonalna terapia zastępcza).

zespół Cushinga

Zespół Cushinga jest spowodowany wysokim poziomem hormonu kortyzolu.

Typowe objawy zespołu Cushinga obejmują:

  • przybranie na wadze;
  • tłuszcz ciała na twarzy, brzuchu lub ramionach;
  • rozstępy, zwłaszcza na ramionach, biodrach i brzuchu;
  • powolne gojenie się skaleczeń, zadrapań i ukąszeń owadów;
  • cienka skóra, która łatwo się siniaczy
  • nieregularne okresy;
  • zmniejszony popęd płciowy i płodność u mężczyzn.

Leczenie zależy od przyczyny choroby i może obejmować farmakoterapię, radioterapię lub zabieg chirurgiczny.

Choroba Addisona

Choroba Addisona występuje, gdy nadnercza nie wytwarzają wystarczającej ilości kortyzolu lub aldosteronu. Niektóre z objawów choroby Addisona obejmują:

  • zmęczenie;
  • utrata masy ciała;
  • ból brzucha;
  • niski poziom cukru we krwi;
  • nudności lub wymioty;
  • biegunka;
  • drażliwość;
  • pragnienie soli lub słonego jedzenia;
  • nieregularne okresy.

Leczenie choroby Addisona obejmuje przyjmowanie leków, które pomagają zastąpić hormony, których organizm nie wytwarza w wystarczających ilościach..

Cukrzyca

Cukrzyca to stan, w którym poziom cukru we krwi nie jest odpowiednio regulowany.

Osoby z cukrzycą mają za dużo glukozy we krwi (wysoki poziom cukru we krwi). Istnieją trzy rodzaje cukrzycy: cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2 i cukrzyca typu 3.

  • zmęczenie;
  • utrata masy ciała;
  • zwiększony głód lub pragnienie;
  • częste pragnienie oddania moczu;
  • drażliwość;
  • częste infekcje.

Opieka diabetologiczna może obejmować monitorowanie poziomu cukru we krwi, insulinoterapię i przyjmowanie leków. Pomocne mogą być również zmiany stylu życia, takie jak regularne ćwiczenia i zbilansowana dieta.

Podsumowując

Układ hormonalny to złożony zbiór gruczołów i narządów, który pomaga regulować różne funkcje organizmu. Osiąga się to poprzez uwalnianie hormonów lub przekaźników chemicznych (hormonów) wytwarzanych przez układ hormonalny..

Układ hormonalny człowieka: odniesienie anatomiczne i fizjologiczne

Ludzkość jest złożonym systemem samoregulującym, którego każda funkcja tylko na pierwszy rzut oka może wydawać się niezależna. W rzeczywistości każdy proces zachodzący na poziomie komórkowym jest dobrze regulowany, zapewniając utrzymanie wewnętrznej homeostazy i optymalną równowagę. Jednym z tych mechanizmów regulacyjnych jest stan hormonalny, który zapewnia układ hormonalny - zespół komórek, tkanek i narządów odpowiedzialnych za przekazywanie „informacji” poprzez zmianę poziomu hormonów. Jak działa ten system? W jaki sposób wykonuje przypisane mu funkcje? A jak regulowana jest aktywność hormonalna? Spróbujmy to rozgryźć!

Ludzki układ hormonalny: krótko o głównym

Układ hormonalny to złożona wieloskładnikowa struktura obejmująca poszczególne narządy, a także komórki i grupy komórek zdolne do syntezy hormonów, regulując w ten sposób aktywność innych narządów wewnętrznych. Gruczoły odpowiedzialne za wydzielanie wewnętrzne nie posiadają przewodów wydalniczych. Otaczają je liczne włókna nerwowe i naczynia włosowate, przez które następuje transfer zsyntetyzowanych hormonów. Uwolnione substancje te wnikają do krwi, przestrzeni międzykomórkowej i sąsiednich tkanek, wpływając na funkcjonalność organizmu.

Ta cecha jest kluczowa w klasyfikacji gruczołów. Organy odpowiedzialne za wydzielanie zewnętrzne mają kanały wydalnicze na powierzchni i wewnątrz organizmu, a wydzielanie mieszane oznacza dwustronne rozprzestrzenianie się hormonów. W ten sposób przeprowadzana jest adaptacja do stale zmieniających się warunków zewnętrznych i utrzymanie względnej stałości wewnętrznego środowiska ludzkiego ciała..

Układ hormonalny: budowa i funkcja

Funkcjonalność układu hormonalnego jest wyraźnie podzielona na narządy, które nie są wymienne. Każdy z nich syntetyzuje własny hormon lub kilka, wykonując ściśle określone czynności. Na tej podstawie cały układ hormonalny jest łatwiejszy do rozważenia, klasyfikując według grup:

  • Gruczołowy - grupa jest reprezentowana przez uformowane gruczoły produkujące steroidy, tarczycę i niektóre hormony peptydowe.
  • Rozproszone - cechą tej grupy jest rozprzestrzenianie się poszczególnych komórek endokrynologicznych w całym organizmie. Syntetyzują hormony aglandularne (peptydy).

Jeśli narządy gruczołowe mają wyraźną lokalizację i strukturę, wówczas rozproszone komórki są rozproszone w prawie wszystkich tkankach i narządach. Oznacza to, że układ hormonalny obejmuje całe ciało, precyzyjnie i dokładnie regulując jego funkcje poprzez zmianę poziomu hormonów.

Funkcje układu hormonalnego człowieka

Funkcjonalność układu hormonalnego w dużej mierze zależy od właściwości wytwarzanych przez niego hormonów. Zatem od normalnej aktywności gruczołów zależy bezpośrednio:

  • adaptacja narządów i układów do ciągle zmieniających się warunków środowiskowych;
  • chemiczna regulacja funkcji narządów poprzez koordynację ich działania;
  • zachowanie homeostazy;
  • współdziałanie z układem nerwowym i immunologicznym w sprawach związanych ze wzrostem i rozwojem człowieka, jego zróżnicowaniem płciowym i zdolnością do reprodukcji;
  • regulacja wymiany energii, począwszy od tworzenia zasobów energetycznych z dostępnych kilokalorii, a skończywszy na tworzeniu rezerw energetycznych organizmu;
  • korekta sfery emocjonalnej i psychicznej (wraz z układem nerwowym).

Narządy układu hormonalnego człowieka

Jak wspomniano powyżej, ludzki układ hormonalny jest reprezentowany zarówno przez poszczególne narządy, jak i komórki oraz grupy komórek zlokalizowane w całym ciele. Kompletne izolowane gruczoły obejmują:

  • kompleks podwzgórzowo-przysadkowy,
  • tarczyca i przytarczyce,
  • nadnercza,
  • szyszynka,
  • trzustka,
  • gonady narządów płciowych (jajniki i jądra),
  • grasica.

Ponadto komórki endokrynologiczne można znaleźć w ośrodkowym układzie nerwowym, sercu, nerkach, płucach, prostacie i dziesiątkach innych narządów, które razem tworzą przedział rozproszony..

Gruczołowy układ hormonalny

Gruczoły gruczołowe wydzielania wewnętrznego są tworzone przez kompleks komórek wydzielania wewnętrznego zdolnych do produkcji hormonów, regulując w ten sposób aktywność organizmu ludzkiego. Każdy z nich syntetyzuje własne hormony lub grupę hormonów, których skład determinuje pełnioną funkcję. Rozważmy bardziej szczegółowo każdy z ich gruczołów dokrewnych..

Układ podwzgórzowo-przysadkowy

W anatomii podwzgórze i przysadka mózgowa są zwykle rozpatrywane razem, ponieważ oba te gruczoły wykonują wspólne czynności, regulując procesy życiowe. Mimo niezwykle małych rozmiarów przysadki mózgowej, która zwykle waży nie więcej niż 1 gram, jest najważniejszym ośrodkiem koordynacyjnym całego organizmu człowieka. To tutaj wytwarzane są hormony, od stężenia których zależy aktywność prawie wszystkich innych gruczołów..

Pod względem anatomicznym przysadka mózgowa składa się z trzech mikroskopijnych płatów: przysadki gruczołowej zlokalizowanej z przodu, przysadki nerwowej zlokalizowanej z tyłu oraz płata środkowego, który w przeciwieństwie do pozostałych dwóch jest praktycznie nierozwinięty. Najważniejszą rolę odgrywa gruczolak przysadka, który syntetyzuje 6 kluczowych dominujących hormonów:

  • tyreotropina - wpływa na czynność tarczycy,
  • hormon adrenokortykotropowy - odpowiedzialny za funkcjonalność nadnerczy,
  • 4 hormony gonadotropowe - regulują płodność i funkcje seksualne.

Ponadto przedni płat przysadki mózgowej wytwarza somatotropinę, hormon wzrostu, którego stężenie bezpośrednio wpływa na harmonijny rozwój układu kostnego, chrząstki i tkanki mięśniowej, a co za tym idzie na proporcjonalność organizmu. Nadmiar somatotropiny spowodowany nadmierną aktywnością przysadki mózgowej może prowadzić do akromegalii - nieprawidłowego wzrostu kończyn i struktur twarzy.

Tylny płat przysadki mózgowej nie wytwarza samodzielnie hormonów. Jego funkcją jest wpływ na szyszynkę i jej aktywność hormonalną. Równowaga w komórkach i kurczliwość tkanek mięśni gładkich zależą bezpośrednio od tego, jak rozwinięty jest płat tylny..

Z kolei przysadka mózgowa jest nieodzownym sojusznikiem podwzgórza, zapewniając komunikację między mózgiem, układem nerwowym i naczyniami krwionośnymi. Funkcjonalność tę tłumaczy aktywność komórek neurosekrecyjnych, które syntetyzują specjalne związki chemiczne..

Tarczyca

Tarczyca lub gruczoł tarczycowy znajduje się przed tchawicą (po prawej i lewej stronie) i jest reprezentowany przez dwa płaty i mały przesmyk na poziomie drugiego do czwartego pierścienia chrzęstnego tchawicy. Zwykle żelazo ma bardzo małe rozmiary i waży nie więcej niż 20-30 gramów, jednak w przypadku chorób endokrynologicznych może wzrosnąć 2 lub więcej razy - wszystko zależy od stopnia i charakterystyki patologii.

Tarczyca jest dość wrażliwa na obciążenia mechaniczne, dlatego wymaga dodatkowej ochrony. Z przodu otoczony jest mocnymi włóknami mięśniowymi, z tyłu - tchawicą i krtani, do których jest przymocowany powięziową torbą. Ciało gruczołu składa się z tkanki łącznej oraz licznych zaokrąglonych pęcherzyków wypełnionych substancją koloidalną bogatą w związki białkowe i jodowe. W skład tej substancji wchodzą również najważniejsze hormony tarczycy - trójjodotyronina i tyroksyna. Natężenie i tempo przemiany materii, wrażliwość na cukry i glukozę, stopień rozpadu lipidów, a co za tym idzie obecność złogów tłuszczu i nadmierna masa ciała zależą bezpośrednio od ich stężenia..

Innym hormonem tarczycy jest kalcytonina, która normalizuje poziom wapnia i fosforanów w komórkach. Działanie tej substancji jest antagonistyczne do parathormonu - parathorminy, co z kolei zwiększa przepływ wapnia z układu kostnego do krwi.

Gruczoł przytarczyczny

Zespół 4 małych gruczołów znajdujących się za tarczycą tworzy przytarczycę. Ten narząd hormonalny odpowiada za stan wapnia w organizmie, który jest niezbędny do pełnego rozwoju organizmu, funkcjonowania układu ruchowego i nerwowego. Regulacja poziomu wapnia we krwi jest osiągana dzięki nadwrażliwości komórek przytarczyc na jego działanie. Gdy tylko stan wapnia spada, poza dopuszczalny poziom, żelazo zaczyna wytwarzać parathormon, który wyzwala uwalnianie cząsteczek mineralnych z komórek kostnych, uzupełniając niedobór.

Nadnercza

Każda z nerek ma swoistą „czapeczkę” o trójkątnym kształcie - nadnercza, składające się z warstwy korowej i niewielkiej ilości (około 10% całkowitej masy) rdzenia. Kora każdego nadnercza wytwarza następujące substancje steroidowe:

  • mineralokortykoidy (aldosteron itp.), które regulują komórkową wymianę jonową w celu zapewnienia równowagi elektrolitowej;
  • glikokortykoidy (kortyzol itp.), które są odpowiedzialne za tworzenie się węglowodanów i rozpad białek.

Ponadto substancja korowa częściowo syntetyzuje androgeny - męskie hormony płciowe, które występują w różnych stężeniach w organizmach obu płci. Jednak ta funkcja nadnerczy jest raczej drugorzędna i nie odgrywa kluczowej roli, ponieważ główna część hormonów płciowych jest wytwarzana przez inne gruczoły..

Rdzeń nadnerczy pełni zupełnie inną funkcję. Optymalizuje współczulny układ nerwowy, uwalniając określony poziom adrenaliny w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne i wewnętrzne. Substancja ta jest często określana jako hormon stresu. Pod jego wpływem puls przyspiesza, naczynia krwionośne zwężają się, źrenice rozszerzają się, a mięśnie kurczą. W przeciwieństwie do kory, której aktywność reguluje centralny układ nerwowy, rdzeń nadnerczy jest aktywowany pod wpływem obwodowych węzłów nerwowych.

Badanie regionu nasadowego układu hormonalnego jest prowadzone przez naukowców-anatomów do dziś, ponieważ pełny zakres funkcji, jakie może pełnić ten gruczoł, nie został jeszcze określony. Wiadomo tylko, że melatonina i norepinefryna są syntetyzowane w szyszynce. Pierwsza reguluje kolejność faz snu, wpływając pośrednio na czuwanie i odpoczynek organizmu, zasoby fizjologiczne oraz możliwość odbudowy zapasów energii. A drugi wpływa na aktywność układu nerwowego i krążenia..

Trzustka

W górnej części jamy brzusznej znajduje się inny gruczoł dokrewny - trzustka. Gruczoł ten jest podłużnym narządem położonym między śledzioną a dwunastniczą częścią jelita, o średniej długości od 12 do 30 centymetrów, w zależności od wieku i indywidualnych cech osoby. W przeciwieństwie do większości narządów dokrewnych, trzustka produkuje nie tylko hormony. Syntetyzuje również sok trzustkowy, który jest niezbędny do rozkładu pożywienia i prawidłowego metabolizmu. Z tego powodu trzustka należy do grupy mieszanej, która wydziela syntetyzowane substancje do krwi i przewodu pokarmowego..

Okrągłe komórki nabłonkowe (wysepki Langengara) zlokalizowane w trzustce dostarczają organizmowi dwa hormony peptydowe - glukagon i insulinę. Substancje te pełnią funkcje antagonistyczne: dostając się do krwi, insulina obniża poziom zawartej w niej glukozy, a glukagon wręcz przeciwnie, zwiększa ją.

Gruczoły płciowe

Gonady, czyli gruczoły wydzielania wewnętrznego płciowe u kobiet są reprezentowane odpowiednio przez jajniki, a u mężczyzn przez jądra, które wytwarzają większość hormonów płciowych. W dzieciństwie funkcja gonad jest nieistotna, ponieważ poziom hormonów płciowych w organizmach niemowląt nie jest tak wysoki. Jednak już w okresie dojrzewania obraz zmienia się dramatycznie: poziom androgenów i estrogenów wzrasta kilkakrotnie, dzięki czemu powstają drugorzędne cechy płciowe. Wraz z wiekiem stan hormonalny stopniowo się wyrównuje, określając funkcje reprodukcyjne człowieka.

Gruczoł dokrewny pełni pewną rolę tylko do momentu dojrzewania dziecka, po czym stopniowo obniża poziom funkcjonalności, ustępując miejsca narządom bardziej rozwiniętym i zróżnicowanym. Funkcją grasicy jest synteza tymopoetyn - rozpuszczalnych hormonów, od których zależy jakość i aktywność komórek odpornościowych, ich wzrost oraz odpowiednia odpowiedź na procesy patogenne. Jednak wraz z wiekiem tkanki grasicy są zastępowane włóknami łącznymi, a sam gruczoł stopniowo się zmniejsza..

Rozproszony układ hormonalny

Rozproszona część ludzkiego układu hormonalnego jest nierównomiernie rozproszona po całym organizmie. Ujawnił ogromną ilość hormonów wytwarzanych przez gruczołowe komórki narządów. Jednak najważniejsze w fizjologii są:

  • komórki endokrynologiczne wątroby, w których wytwarzany jest insulinopodobny czynnik wzrostu i somatomedyna, co przyspiesza syntezę białek i sprzyja przyrostowi masy mięśniowej;
  • oddział nerek, który wytwarza erytropoetynę do normalnej produkcji czerwonych krwinek;
  • komórki żołądka - tutaj wytwarzana jest gastryna, która jest niezbędna do prawidłowego trawienia;
  • gruczoły jelitowe, w których tworzy się wazoaktywny peptyd śródmiąższowy;
  • komórki endokrynologiczne śledziony, które są odpowiedzialne za produkcję śledzion - hormonów potrzebnych do regulacji odpowiedzi immunologicznej.

Ta lista może być kontynuowana bardzo długo. Tylko w przewodzie pokarmowym, dzięki komórkom endokrynologicznym, powstaje ponad trzy tuziny różnych hormonów. Dlatego pomimo braku wyraźnej lokalizacji, rola układu rozproszonego w organizmie jest niezwykle ważna. Od tego zależy, jak wysokiej jakości i stabilna homeostaza organizmu będzie w odpowiedzi na bodźce.

Jak działa ludzki układ hormonalny

Równowaga hormonalna jest podstawą niezmienności wewnętrznego środowiska organizmu człowieka, jego normalnej funkcjonalności i życia, a praca układu hormonalnego odgrywa w tym kluczową rolę. Taka samoregulacja może być postrzegana jako łańcuch wzajemnie powiązanych mechanizmów, w których poziom jednej substancji powoduje zmiany stężenia innej i odwrotnie. Na przykład podwyższony poziom glukozy we krwi wywołuje aktywację trzustki, która w odpowiedzi produkuje więcej insuliny, niwelując istniejący nadmiar.

Nerwowa regulacja gruczołów dokrewnych jest również prowadzona z powodu aktywności podwzgórza. Po pierwsze, organ ten syntetyzuje hormony, które mogą mieć bezpośredni wpływ na inne gruczoły wydzielania wewnętrznego - tarczycę, nadnercza, gruczoły płciowe itp. Po drugie, włókna nerwowe otaczające gruczoł reagują gwałtownie na zmiany napięcia sąsiednich naczyń krwionośnych, jaka aktywność endokrynologiczna może wzrosnąć lub zmniejszyć.

Współczesna farmakologia nauczyła się syntetyzować dziesiątki substancji hormonopodobnych, które są w stanie skompensować brak jednego lub drugiego hormonu w organizmie, korygując określone funkcje. A jednak pomimo wysokiej skuteczności terapii hormonalnej nie jest pozbawiona dużego ryzyka skutków ubocznych, uzależnienia i innych przykrych objawów. Dlatego głównym zadaniem endokrynologii nie jest dobór optymalnego leku, ale utrzymanie zdrowia i prawidłowej funkcjonalności samych gruczołów, ponieważ ani jedna syntetyczna substancja nie jest w stanie w 100% odtworzyć naturalnego procesu regulacji hormonalnej organizmu człowieka.

Więcej Na Temat Rozpoznania Cukrzycy

Dieta cukrzycowa: szkodliwa i zdrowa żywność

Ćwiczenie

Cukrzyca jest obecnie powszechną chorobą endokrynologiczną. Jej występowanie jest spowodowane niedoborem (lub małą aktywnością) insuliny. Konsekwencją niedostatecznego poziomu tego hormonu trzustki w organizmie jest wzrost zawartości glukozy we krwi, prowadzący do zaburzeń metabolicznych.

Jak zastąpić cukier w dżemie?

Zapobieganie

Wykonywanie dżemu to najpopularniejszy sposób przechowywania świeżych owoców i jagód. Dżem pomaga na długo zachować wszystkie walory letnich owoców oraz wspomaga pracę organizmu w zimnych porach roku.